Dit voorjaar ben ik begonnen aan een nieuwe serie: Berm. Ik fotografeer de stroken groen langs snelwegen, kanalen, provinciale wegen en spoorlijnen.
Het idee liep al langer. In Muurbloempjes fotografeer ik planten die zich door muren, stoepen en gevels heen werken. Die serie werd een brug: ik wilde landschappelijker gaan werken.
Op weg naar België, ter hoogte van Utrecht, viel mijn blik op de berm. Het koolzaad stond in bloei, fel geel naast het grijze asfalt. Ik voelde er een spanning die ik niet meteen kon plaatsen. Wat is dit voor gebied? Natuur, belangen, overal sporen van de mens. Gemaakt om gezien te worden, of juist niet? We kennen het allemaal. Maar wie kijkt er echt naar?
Daar wil ik mee aan de slag.
De eerste verkenning was bij Sloterdijk en langs de Amstel. Klimop over een verroest hek in het ochtendlicht. Een sloot met plastic flesjes. Konijnen. Een poeltje dat rood was uitgeslagen.
Ik wil de berm verkennen zoals je een natuurgebied verkent: in elk seizoen, van volle bloei tot kale winter. Ook ’s avonds, als de snelweg zijn eigen licht maakt.
Hier houd ik bij hoe het verdergaat.
