Tussen kieren, naden en scheuren in de stad groeit iets onverwachts. Kleine bloemen, fragiele stengels die zich vastklampen aan steen, asfalt en beton. Muurbloempjes, 2017–heden, is een fotografische verkenning van het doorzettingsvermogen van organisch leven in stedelijke omgevingen.
De serie begon met een roze bloem die tussen twee grijze stenen groeide. Als jongvolwassene herkende ik iets vertrouwds in dit kleine bloemetje, wat me ertoe bracht meer planten te zoeken die zich een weg banen door muren, stoepen en gevels. Elke plant vertelt een subtiel eigen verhaal. Ze buigen, strekken zich, overleven en bloeien tegen de verwachtingen in, zich aanpassend aan de gebouwde omgeving om hen heen.
Door deze beelden onderzoek ik de balans tussen wat wij bouwen en wat uit zichzelf groeit, tussen controle en onvoorspelbaarheid. De stad wordt een ecosysteem waarin menselijke constructies en de natuur geen tegenpolen meer zijn, maar steeds meer verstrengeld raken. Wie vormt wie, en wat ontstaat er ertussenin?
